بعد از گذشت اين مدت  خلا نبودنت ،پر شدني نيست،هنوز هم مثل هميشه  همراهمي...جاي خاليت  ديوونم ميکنه ...حيف راهي که رفتي برگشتي نداره...حيف...اينجا در بي تابي نبودنت،يک صندلي خاليست،يک آسمان ،يک شهر خاليست...ستاره يي تنها،با عکس و دستنوشته هاي مهتابي،بي تاب نبودنت...،بي تاب دستانت که آتش مي زنند،ستاره ها را.اينجا تنها صدايت ،گاهي سر مي خورد روي دلتنگي هايم.