اونجايي که الان ايستادم،همون جايي هست که پنج سال بخاطرش زحمت کشيدم و سختي هاي غربت و دوري از اونايي که دوستشون دارم و تحمل کردم .خدا رو شاکرم که زحماتم بي نتيجه نبود ، البته همش بخاطر کمکهاي اون مهربون بوده ،اميدوارم لطفش و از من برنگردونه که بتونم اين راه و تا انتهاش برم ،کار سختي هست ولي وقتي تا اينجا رسيدم تا آخرشم ميرم يعني راه ديگه اي برام نمونده ،بايد اين آرزوم به واقعيت مبدل بشه ،هم بخاطر خودم هم به خاطر تو ،آره تو ...

راستي ماه رمضان بازهم از راه رسيد ...امروز يه دوستي کامنتي  برام گذاشته بود و منو به ياد پست سال پيشم با عنوان نوستالژي انداخت،گفتم شايد بد نباشه براي دوستان غربت نشين  لينک هاي زير رو تو وبلاگ بزارم.  

دعاي ربنا شجريان
تواشيح اسما الحسني
تصنيف اين دهان از شجريان
اذان موذن اردبيلي
باشد، که مقبول افتد.